Onze zoon werd geboren, en mijn hoop om borstvoeding te geven werd meteen opgegeven, ik slikte medicatie, en mocht dus niks geven.
Heel veel verdriet, en wanhoop. We zijn er achter aan gegaan, en ik mocht stoppen met medicatie en moest een week wachten. Riley was toen al vijf weken, zou het ooit lukken? Met zes weken heb ik hem op mijn blote borst gelegd, niet met de gedachte dat hij aangelegd moest worden, meer met de gedachte dat hij getroost moest worden, en hij dronk!!
Hij heeft niet veel kunnen drinken, want ik had amper wat, dus ben gaan relacteren, kolven elke twee uur, ook ’s nachts, Riley werd wel aangelegd, maar was ’te gewend’, aan de fles. Dus kreeg hij afgekolfde melk uit de fles, en wat te weinig was, helaas kunstvoeding.
Op een gegeven moment dronk hij ’s ochtends en ’s avonds bij mij, uit de borst, en overdag uit de fles borstvoeding! We hebben dit niet heel lang vol kunnen houden, mijn borsten begonnen pijn te doen van het kolven. En Riley weigerde pertinent overdag bij mij te drinken, dus zijn we af gaan bouwen, voorraadje opgemaakt, en overgestapt naar kunstvoeding, tot onze grote spijt.
Maar toch, ben ik vooral trots op mezelf en op mijn kleine man! En zonder steun van het forum, anders had ik het nooit gered.
Lesley