Ik (Femke) woon samen met mijn vriend en zoon Stijn in Limpopo Zuid-Afrika. Mijn vriend is hier arts op een HIV/Aids project en ik ben verloskundige en werk in een lokaal ziekenhuis. We wonen op een heerlijke plek met de apen in de tuin en wisten al snel dat we hier kinderen wilden krijgen. Na een heerlijke ongecompliceerde zwangerschap is onze zoon Stijn op 11-03-2011 geboren. Helaas eindigde de bevalling in een keizersnee vanwege foetale nood. Na een uur kreeg ik Stijn eindelijk bloot op mijn borst.
Mijn vriend had de verpleging verboden hem te wassen en aankleden, wat hier standaard gebeurt en daar ben ik hem nog altijd dankbaar voor. Stijn was nog heel goed wakker en ging meteen goed aan de borst. Na twee dagen wilde ik niets liever dan naar huis en gaan genieten van ons nieuwe gezinnetje. En aangezien ik een hele lieve nanny had gevonden die me kon helpen ben ik naar huis gegaan. Kraamzorg kennen ze hier niet maar ik had het vertrouwen in mijn lichaam en kind dat alles goed zou gaan.
De borstvoeding ging vanaf de eerste dag erg goed. Stijn had direct door hoe hij moest drinken en de voeding kwam goed op gang. Ook ik voelde me steeds beter. Stijn kreeg borstvoeding op verzoek en groeide daar goed op. Ook ’s nachts ging het goed. Doordat Stijn naast mij sliep kon ik hem pakken bij de eerste tekenen van willen drinken en sliepen we samen weer in. En ’s ochtends wakker worden met een warm lijfje naast je die zelf weer de borst heeft gevonden is heerlijk.
Voor mij is borstvoeding altijd het meest natuurlijke geweest en het is voor mij dan ook geen keuze geweest om borstvoeding te gaan geven. We zijn nu negen maanden verder en we genieten alle twee nog elke dag van de borstvoeding. Stijn heeft al op de mooiste plekjes gedronken. Zo hij heeft een keer gedronken tijdens een wandeling in het Polokwane Nature reserve met op vijftig meter afstand neushoorns. En bij een prachtige zonsondergang in het Mapungubwe National Park. En zo zijn er nog heel veel meer mooi plekjes.
Het is niet altijd makkelijk gegaan. Ik moest echt zoeken naar een geschikt plekje om op mijn werk te kunnen kolven. In het begin werd ik constant gestoord wat mijn productie niet ten goede kwam. Ook mijn lange werkdagen van 7 tot 7 zijn soms lastig te combineren met het geven van borstvoeding. Maar door creatief te zijn en niet op te geven lukt het om borstvoeding te blijven geven en hoop ik dit nog een lange tijd te doen!
Een klein beetje achtergrond over borstvoeding in Zuid-Afrika. Bijna elke vrouw geeft hier in Zuid-Afrika borstvoeding en je ziet dan ook regelmatig voedende vrouwen in het openbaar. Voor ervaring en steun gaan vrouwen naar hun familie. Ook het lang voeden is populair. Wel wordt er snel bijgevoed. Vanaf twee tot drie maanden al. Ondanks het WHO advies. En zeker bij de HIV positieve vrouwen is dit een probleem. Want om het risico op transmissie te verkleinen moeten vrouwen zes maanden volledige borstvoeding geven.
Ondanks het gebrek aan profesionele steun zie je hier weinig problemen rondom borstvoeding. Ik denk dat het komt omdat iedereen met borstvoeding op groeit en het de gewoonste zaak van de wereld is.
Foto’s: Mapungubwe National Park vlak voor een mooie zonsondergang; de Debengeni waterval en bij ons thuis.
Femke & Stijn