
Zat ik even mis daar! De borstvoeding kwam na vijf dagen op gang. Zware bevalling, operatie nadien en na drie weken overgestapt. Ik kon niet meer.
In verwachting van mijn zoon was ik toch wel wat stelliger. Waar mijn man zei ach we zien wel weer zei ik: nee…dit ga ik zo doen. En ik ga kijken wat ik nodig heb om het te doen laten slagen. En wie. Goede kraamzorg, check! En op haar advies ook contact opgenomen met de lactatiekundige.
Maar dat niet alleen. Boeken lezen, fora bij langs.
Mijn borstvoedingsavontuur begon al veel eerder dan na de bevalling van mijn zoon. En met de informatie werd mijn standpunt ook steeds stelliger. Dit ga ik doen! Geen kunstvoeding in huis gehaald.
En toen werd hij geboren. In bad. Thuis. Een hele grote lange jongen. 55 cm. Ik ben zelf 1.56…hoe dan, vraag ik me nog steeds af.

Eerst telde ik in dagen. Elke dag is er één. Daarna weken. Maanden… en straks… bijna een jaar.
Zo mooi, zo trots… wat zijn we een goed team samen. En het idee dat mijn grote jongen alleen maar groter wordt, door mij alleen… dat is met woorden niet te omschrijven!
Met vriendelijke groet,
Daniëlle
- Reageren? Dat kan op de Facebookpagina van Kenniscentrum Borstvoeding
- Heb jij ook een belangrijk verhaal? Kijk hier en schrijf ons jouw verhaal!
- Bereid je voor op borstvoeding en lees hier alles over borstvoeding.